Berg en dal

Twee jaar geleden stonden kerst en oud en nieuw voor ons in het teken van onzekerheid en hoop. De tijd die volgde was zwaar, maar letterlijk en figuurlijk heelt tijd alle wonden, dat bleek maar weer. De angst vervaagde en maakte plaats voor hoop en vertrouwen in de toekomst. Er konden weer plannen gemaakt worden: het leven lachte ons toe!
Zoals je vaak hoort werden wij ook ontdaan van oude balast en een nieuwe frisse wind kwam over ons heen. Op het gebied van vriendschap, werk, maar vooral op de kijk op het leven.
Onlangs stond de tijd weer even stil. Onzekere tijden volgden.

Op Kreta trotseerden we met ons viertjes de Samariakloof. Hoe symbolisch was dit als begin van de weg die we nog moesten gaan. Elke steen in de 16 kilometer lange rivierbedding was er een van incasseren, een plaatsje geven en doorgaan. Er was geen weg naar rechts of links, alleen maar rechtdoor. Er was geen keuze en geen andere opties.

Weer stonden we met kerst aan de vooravond van een flinke tocht. Met oudejaarsdag in het verschiet zijn we al een eindje op weg. Het zal er een worden van bergen en dalen. Maar met de schouders eronder, inmiddels een rugzak vol ervaring en blik vooruit, zijn we er samen van overtuigd: ‘ain’t no mountain high enough’!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/bde/32328651/files/2014/12/img_0020.jpg

Advertenties