Adem in, adem uit

“Goedemiddag mevrouw, u spreekt met de heer X,  leerling coördinator van de school van uw dochter. Ik heb een mailtje van haar mentor gehad dat zij volgende week een kaak-operatie moet ondergaan, klopt dat?”

Ik (denk): Nee meneer X, dat klopt niet. Het mailtje dat u heeft gehad gaat over mijn man. En ja, het begint, hoe bizar ook, tevens  met een ‘K’ als u dat bedoeld. Hij heeft kanker. Volgende week wordt hij geopereerd.

En als u het dan persé wilt weten: ik ben boos. Boos op heel de wereld én op diegene die dit foute filmscenario heeft bedacht. Want nu ik u toch aan de lijn heb, heeft u enig idee wie zoiets belachelijks verzint: beide ouders, begin veertig, die kanker krijgen in een tijdsbestek van amper 3 jaar? Wie bedenkt toch zoveel angst, onzekerheid en wanhoop in een gezin met 2 opgroeiende puberkinderen? Zal het veel bioscooppubliek trekken denkt u?

Ik slik mijn woede in. Deze man kan er tenslotte ook niets aan doen. Ik zwijg en zeg vriendelijk dat het waarschijnlijk om een misverstand gaat. Mijn dochter krijgt geen kaak-operatie. Vriendelijk hangt hij op.

Ik stort even in, zoals ik al vele malen heb gedaan de afgelopen weken. Maar ik blijk inmiddels een kei te zijn geworden in het herpakken. Tranen weg en hoofd omhoog. Adem in, adem uit. Ook deze beproeving zullen we weer als gezin moeten doorstaan. Het zal zwaar worden, maar met heel veel lieve mensen om ons heen komen we samen door deze barre tijden. Al is het alleen al omdat het moet!

http://www.mireilleschrijft.nl

Advertenties