Geheim van de dag

Het kan er nogal eens chaotisch aan toe gaan bij mij. Zo ook deze keer. Een ochtend waarbij ik na het douchen even niet weet wat ik aan moet naar die ene afspraak. Over mijn ‘dress-girl’ knipoogt mijn gisteren gedragen lievelingsspijkerbroek. Dan die maar.

Snel wat eten en wegwezen. Een goed gesprek gehad, nog even wat napraten terwijl ik naar de auto terugloop. Als ik langzaam wat langs mijn bovenbeen voel glijden krijg ik het Spaans benauwd. Wat kan dat nou toch zijn? Ik probeer ons gesprek op een fatsoenlijke manier toch tot een goed einde te brengen en heel belangrijk: vooral niet te bewegen. Iedere kniebuiging blijkt funest en zakt ‘het ding’ verder mijn broekspijp in. Ik weet al lang niet meer waar mijn gesprekspartner het over heeft en heb het gevoel dat ik er uit begin te zien als een over-hitte kreeft. Met voorzichtige pasjes en mijn benen bij elkaar houdend bereik ik mijn auto. Nog nooit ben ik zo blij geweest dat ik plaats kon nemen achter het stuur, volle snelheid naar huis!

Ik durf er niet aan te denken wat ik nu toch gisteravond heb achtergelaten in mijn broek. Alle scenario’s heb ik in de tussentijd bedacht en ben op het ergste voorbereid. Ik kan het niet laten om in keihard gelach uit te barsten en even lijkt het erop dat ik ben beland in de oude Fiat Panda reclame uit de jaren tachtig.

Eenmaal thuis schiet ik het toilet in om te achterhalen wat de gevreesde ‘bobbel’ (die inmiddels mijn knieholte heeft bereikt) nou toch is. Verdere inspectie wijst uit dat het niets minder blijkt te zijn dan een sok. Hoe hilarisch. De rest van de dag kan voor mij niet meer stuk. Dit is vandaag mijn geheim. Maar ik deel hem graag.

http://www.mireilleschrijft.nl

Advertenties