Hamburgers voor noppes

Mijn zoon kent zo’n beetje alle reclames uit zijn hoofd. Die tik heeft hij van mij geërfd. Tweeëntwintig jaar geleden ben ik – tijdens een introductiekamp van de AVJ Tilburg – erachter gekomen, dat ik gelukkig niet de enige ben met deze tik voor met name tv-spots. Als aankomend studenten journalistiek moesten we zoveel mogelijk merken raden aan de hand van reclamedeuntjes en uitdrukkingen (‘geen cent teveel hoor’). Je snapt wel dat ik me als een vis in het water voelde tussen deze mensen met dezelfde ‘passie’ als ik.

Eén van mijn verhalen in mijn afstudeerproductie heb ik zelfs gewijd aan reclame. De aanleiding vormde mijn eigen irritatie aan en een onderzoek naar irriterende tv spotjes. De genomineerde meest irritante tv reclames in de jaren negentig waren vooral die van Huggies, Up and Go, Libero, Pampers Baby Dry en Always. De irritante poepende en piesende baby’s die een saltootje draaiden in hun luierbroekjes. Gelukkig eiste de Reclame Code Commissie vervolgens dat er slechts één commercial per avond uitgezonden mocht worden van gevleugelde en vocht absorberende verbanden in welke vorm dan ook.

Bovengenoemde luieroorlog is inmiddels gestreden maar heeft plaats gemaakt voor andere irritaties. Momenteel erger ik me (samen met mijn zoon) groen en geel aan de reclames van Albert Heijn versus C1000. ’s Lands grootste kruidenier stunt al weken met zijn Route 99 (99 aanbiedingen voor 99 cent). Met deze variant op Route 66 begeeft Albert Heijn zich in het vaarwater van concurrent C1000 met 100 aanbiedingen voor 1 euro. Of is het vise versa? Gisteren hoorde ik C1000 met ‘Hamburgers voor noppes’… Ik kan me vergissen, maar was de AH-hit van vorige zomer niet ‘Hamburgers met korting: ohohohoho’? Ik voel de strijdlust van toen weer bovenkomen. Wie o wie schakelt de RCC in? Of wordt het gewoon tijd om met z’n allen op vakantie te gaan?

http://www.mireilleschrijft.nl

Advertenties

Challenge Day

‘Van onbegrip naar respect’ is de slogan waarmee de KRO beoogt binnen één dag middelbare schooljeugd te veranderen middels ‘Challenge Day’. Kinderen trekken massaal ‘over de streep’ met de achterliggende gedachte respect, begrip en empathie te krijgen bij hun medeleerlingen.

Vanavond was het weer zover. Mavo aan Zee uit Den Helder ging de uitdaging aan. Gewapend met een doos tissues heb ik me deze avond op de bank genesteld. Ik was er klaar voor en heb me zoals altijd, weer helemaal laten gaan. Want ondanks dat ik niet op mijn achterhoofd ben gevallen en dus weet dat je in één dag echt geen wonderen kunt verrichten op het gebied van zondebokken en pestkoppen, vind ik het indrukwekkend om te zien wat de impact van die dag is op zo’n school.

In elke uitzending ontlokt de crew van Challenge Day onverwachte uitspraken bij zowel leerlingen als leraren. Door zich kwetsbaar op te stellen zie je de leerlingen respect afdwingen bij elkaar, dat dan weer leidt tot meer wederzijds begrip. Ik vind een mooi stukje tv dat met respect naar de leerlingen, hun ouders en de school, in elkaar is gezet. Bovendien is het voor mij steeds weer een uitdaging om het programma te bekijken. Ik ben er namelijk altijd behoorlijk van ontdaan… maar dat terzijde.

Ik heb begrepen dat psychologen er nog niet uit zijn of het respect en medeleven naar elkaar nu voor langere tijd werkt. Ik denk dat alle beetjes helpen. En trouwens, waarom moeten we zo nodig lange termijn denken als het gaat om begrip voor elkaar hebben en het zich geliefd voelen? (’In the long run we are all dead’)